Co vegnerà par mi
la not eterna
e tut ormai sarà
pitòst lontàn,
vien a trovarme
in mež la baliverna
e scàldame, te preghe,
co na man.
Sfióreme an pocù
co l’indes la fažada
de cuela freda
e maledeta piéra
che l a butà l polver
de la strada
tuti i saór che a indòs
la primavera.
Vien a catarme
e mòleme n basét
e cónteme de Ti
pi che te pol,
che patirò par senpre
manco fret
la te l me cuž sfiorà
cusì da l sol.
Ugo Neri







0 commenti